Academy i kjølvatnet av 11. september 2001

”Academy” i kjølvatnet av 11. september 2001 (Dallas
13 - 17.2 2002)

For den som er vand med kirurgisk haustmøte, er det ei stor oppleving å
vere deltakar på academy (AAOS)! Ein opplever det nesten som å leve
i ei maurtue å gå rundt mellom ca. 25.000 ortopediske kirurger og
tusenvis av representanter for industrien. Medisinsk industri hadde ei gigantisk
utstilling der meir enn 400 bedrifter var representerte.

Kurskatalogane omfatta 31 symposier; 545 posters; 320 frie foredrag; 180 «instructional
courses»; 72 «scientific exhibits» og 30 «multimedia education
center». Aukande interesse for bruskskader og artroskopisk kirurgi gjenspeglar
seg i stor grad i det faglege programmet. Særskilt er det gledeleg at patofysiologien
til ulike skulderlidingar er betre kjent og vigd større vekt enn før,
og at betre utreiings- og behandlingsalternativ er utvikla. Samstundes er det
viktig ikkje å hoppe blindt på alle «lettvinte» framsteg
som til døme «thermal capsulorrhaphy». I fleire foredrag gjekk det fram at mange pasientar har
fått mutilert skuldre som fylgje av varmeskrumpning av kapselen.

Dei ortopedisk faglege emna var svært interessante, og sjølvom ein
sprang frå det eine foredraget til det andre, fekk ein diverre med seg berre
ein brøkdel (sic!). Den gruppa av ortopeder underteiknande reiste saman
med, møttest kvar kveld til eit kollokvium, noko som var svært nyttig
. 20-25 ortopeder har divergerande interesser og hadde vore på svært
så ulike foredrag.

Ei selsom oppleving var det å site i Ballroom C saman med 4.- 5.000 amerikanske
ortopeder og høyre Henry Kissinger snakke om «Principles of Diplomacy».
Han vart presentert av president Gelberman på ein svært rosande måte,
ja, Kissinger vart faktisk framstilt som epitomet på den store amerikanske
suksessen! Til trass for at Kissinger er blitt 75 år gamal og har gjennomgått
coronar by-pass kirurgi, er han framleis vital og målbart fort de som høyrde
på, men særleg diplomatisk var han ikkje! Kissinger teikna ei skisse
av verdssituasjonen fra slutten av 2. verdskrig til dd. Etter hans syn er det
nå kun ei supermakt i verda, og det er USA som saman med eit vinglete, men
demokratisk Europa, må søke allianse med Russland og Kina for å
få stoppe fundamentalisme og terrorisme.

Diplomati i vanleg forstand fører ikkje fram, så her må USA
få frie tøyler av del tre andre til vepna konfrontasjon med «vondskapens
rike». Kissinger som tidlegare har blitt sett på som nyansert og forsonande
, er i sitt syn på dette nærast å rekne som ein «blåkopi»
av president George Bush! Kissinger støtter fullt ut Bush. og er svært
nøgd med at det amerikanske folk nå for første gong etter
Vietnamkrigen er samde om utenrikspolitikken! Dei brysomme intelektuelle og den
liberale amerikanske pressa har etter I 1.sept 2001 tagna, og gitt styremaktene
ein unik sjanse.

Kissinger meiner at skal fred, «prosperity» og «marketing»
fungere, må USA vere motoren og senteret som resten av verda skal sveve
rundt. Det er for underteiknade skuffande at Kissinger ikkje tykkjer det er nok
å vere «fyrst mellom likemenn», men at han så klart gir
uttrykk for at i verdssamfunnet er det kun «storebror» som har faciten!
Dei mange tusen amerikanske ortopedane var likevel sært etusiastiske over
det dei fekk høyre, og Kissinger hausta langvarig ståande applaus!

Så er det vel makta som rår - la oss vone ho ikkje vert korrumpert!

Erling Gjengedal